|
İnsan
Aile
Düşünce
Toplum
|
|

Bu Kent Sende Kalsın
Sen, evinde olacaksın
Bir kış gecesi
İstasyonda tren
Kalkış saatini beklerken
Gene yedi kat gök
Yırtılır gibi gürleyecek
Ve yağmur yağacak
Biliyorum, bu kentten giderken
Gölgem bile
Yanımda olmayacak
Bir geceleyin terk edeceğim
Bu kenti
Arkamdan ne el sallanacak
Ne de iki damla gözyaşı akacak
Gelişim gibi
Yine yalnız gideceğim bu kentten
Kendi kendinle
Bir başına kaldığın zaman
Yüreğindeki sevda bulutu
Yağmur gibi çiseleyek gözlerinden
Aradan yıllar geçecek
Çoluk-çocuğa karışacaksın
Bir gün
O şarkı söylenirken
Yüreğinde
Bir sızı duyacaksın
İçinden
Bizim şarkımızdı bu diyeceksin
Kiminle olursan ol
Kendini yalnız hissedeceksin
|
|
|
Doğa
Özlem
Sevda
Tarih
Yergi
Ölüm
|